تکبیر بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکبیر بستن . [ ت َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) به نماز ایستادن و تکبیرةالاحرام بستن . با گفتن دوبار اﷲاکبر، نمازی را شروع کردن : درگاه اوست قبله ومن در نماز شکر تکبیر بسته ام که دلم حقگزار کرد. خاقانی . رجوع به تکبیر شود.