تژآتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تژآتی . [ ت ِ ژِ ] (اِخ ) ساکنان و مردم تژه . تژه آت : خشایارشا در ولایت ملیان اردو زد و یونانیها تنگه ٔ تروموپیل را اشغال کردند... قوه ٔ یونانی در اینجا عبارت بوده از سیصد نفر اسپارتی ... هزار نفر تژآتی و ... (ایران باستان ج ١ ص ٧٧٧). رجوع به تژه و تژه آت شود.