تَبَیَّنَت

فَلَمّا خَرَّ تَبَیَّنَتِ الْجِنُّ «تَبَیَّنَت» از مادّه «تبیّن» معمولاً به معناى آشکار شدن است (فعل لازم) و گاهى نیز به معناى دانستن و آگاه شدن از چیزى آمده است (فعل متعدى) و در سوره «سبأ» متناسب با معناى دوم است، یعنى تا آن زمان گروه «جنّ» از مرگ «سلیمان» آگاه نبودند، و فهمیدند اگر از اسرار غیب آگاه بودند، در این مدت در زحمت و رنج کارهاى سنگین، باقى نمى ماندند. جمعى از مفسران، این جمله را به معناى اول گرفته اند و گفته اند: مفهوم آیه چنین است که بعد از افتادن «سلیمان» وضع جنّیان براى انسانها آشکار شد، که آنها از اسرار غیب آگاه نیستند، و بى جهت عده اى چنین عقیده اى را درباره آنها داشتند.(21)