تویدن

تویدن . [ ت َ دَ ] (مص ) بریان و برشته شدن . تافتن . تابیدن . (از یادداشتهای بخط مرحوم دهخدا) : منکر شو ار توانی نار سعیرا تا اندرو به حشر بسوزی و برتوی . سوزنی (یادداشت ایضاً). رجوع به تاب و تابیدن و تافتن و تو و ترکیبهای این سه و برتویدن شود.