توگو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توگو. [ ت ُ گ ُ ] (اِخ ) کشوری در افریقا که در مشرق کشور غنا واقع است . این سرزمین از سال ١٨٨٥ م . جزو مستعمرات دولت آلمان بود و در سال ١٩١٤ م . از دولت آلمان مجزا گردید و تحت قیمومت فرانسه و انگلیس درآمد. قسمت تحت قیمومت انگلیس توگلند نام دارد که وسعت آن ٤٣٨٧٥ کیلومتر مربع و جمعیت آن ٤١٦٠٠٠ تن است . قسمت تحت قیمومت فرانسه که امروز کشور جمهوری توگو را تشکیل داده است از سال ١٩٥٦ م . مستقل گردید وبه شکل جمهوری اداره میشود و پایتخت آن لومه است و شهرهای مهم آن عبارتند از: آنه شو و آتاکپامه و سانسانه - مانگو . مساحت این کشور ٥٣٠٠٠ کیلومتر مربع و جمعیت آن ١٠٢٩٠٠٠ تن است . محصول آن بادام، نفت، خرما، کاکائو، برنج و محصولات حیوانی است . (از لاروس ).