توچال
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تُ) (اِ.)<BR>۱- یخچال طبیعی در کوهها و درههایی که برفهای دایمی دارند.<BR>۲- نام یکی از کوههای رشته کوه البرز در شمال تهران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تُ) (اِ.) ۱- یخچال طبیعی در کوهها و درههایی که برفهای دایمی دارند. ۲- نام یکی از کوههای رشته کوه البرز در شمال تهران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توچال . [ ت َ / تُو ] (اِخ ) نام حوضی از یخ طبیعی به البرز به شمال تهران . توسعاً هر حوض طبیعی یخ . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). گردنه ایست بین شهرستانک و تهران . رجوع به ماده ٔ قبل شود.
توچال . [ ] (اِخ ) دهی از دهستان بهنام پازکی است که در بخش ورامین شهرستان تهران واقع است و ٤٥٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
توچال . [ ت َ / تُو ] (اِ مرکب ) یخچال طبیعی بر قلل کوههای بلند. یخچالهای طبیعی . جائی ازکوهستان که در آن یخ طبیعی از قدیم گرد شده باشد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به ماده ٔ بعد شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی