تومة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تومة. [ م َ ] (ع اِ) دانه ٔ مروارید. ◄ مهره ٔ سیمین . ج، توم، تُوَم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دانه ٔ سیمین مانند مروارید.(از اقرب الموارد). مهره ٔ سیمین . (مهذب الاسماء). رجوع به توم شود. ◄ گوشواره ای که در آن دانه ٔ بزرگ باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بیضه ٔ شترمرغ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ام تومة؛ صدف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).