توقیص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توقیص . [ ت َ ] (ع مص ) پاره های خرد از هیمه بر آتش افکندن تا تیز شود. (زوزنی ). هیزم ریزه بر آتش انداختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ کوتاه گردن گردانیدن . (از اقرب الموارد).