توفی

(تُ وَ فّ) [ ع. ] (مص ل.) درگذشتن، مردن.<br>

(تُ وَ فّ) [ ع. ] (مص ل.) درگذشتن، مردن.

توفی . [ ت َ وَف ْ فی ] (ع مص ) جان برداشتن . (زوزنی ) (ترجمان جرجانی، ترتیب عادل بن علی ). میرانیدن . یقال : توفی اﷲ تعالی ؛ ای قبض روحه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) : اﷲ یَتَوَفّی الأنفس حین موتها. (قرآن ٤٢/٣٩). ◄ تمام فاستدن . (زوزنی ) (از ترجمان جرجانی، ترتیب عادل بن علی ). تمام گرفتن حق را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).