تورع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(تَ وَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) پرهیز کردن، دوری جستن.<br>

فرهنگ فارسی معین

(تَ وَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) پرهیز کردن، دوری جستن.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تورع . [ ت َ وَرْ رُ ] (ع مص ) پرهیزکاری کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (دهار). پرهیزکاری . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). پرهیزکردن از آن و بازماندن : تورع من کذا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و منه : و کان یتورع من کسوة الجدید لعیالة. (ابن خلدون . از اقرب الموارد).

مترادف و متضاد واژه‌دان

فعل پارسایی، پرهیزگاری، پرواپیشگی، تقواپیشگی، تدین، تقوا، زهد، ورع (متضاد: ناپارسایی) پارسا بودن پرهیختن، پرهیز کردن، تقوا پیشه کردن

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پارسایی، پرهیزگاری، پرواپیشگی، تقواپیشگی، تدین، تقوا، زهد، ورع ≠ ناپارسایی پارسا بودن پرهیختن، پرهیز کردن، تقوا پیشه کردن