تورات

(تُ) [ ع. توراه ] (اِ.) ۱- به معنی اخص، به اسفار خمسه عهد عتیق (تکوین، خروج، احبار، عدد و تثنیه)، انبیا (ابراهیم، اسحاق، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا) و توصیه‌های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می‌شود. ۲- همه کتاب مقدس را به خطا تورات نامند.