توحید حالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توحید حالی . [ ت َ / تُو دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنست که حال توحیدوصف لازم ذات موحد گردد و جمله ٔ ظلمات و رسوم وجود او در غلبه ٔ اشراق نور توحید متلاشی گردد. (از فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید و دیگر ترکیبهای آن شود.