توجن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

توجن . [ ت َ وَج ْج ُ ] (ع مص ) خوار گردیدن و فروتنی کردن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).