توتیاغبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توتیاغبار. [ غ ُ ] (ص مرکب ) دارای غباری بخاصیت توتیا. دارای غباری چون سرمه که روشنی بخش و نیرودهنده ٔ دیده باشد : قریر دیده ٔ فتح و ظفر به شرق و به غرب ز جنبش سپه توتیاغبار تو باد. سوزنی . رجوع به توتیا و دیگر ترکیبهای آن شود.