توتک

(~.) (اِ.) نان کوچک قندی.<br>

(تَ) (اِ.) طوطی.

(~.) (اِ.) نوعی نی لبک، که چوپانان می‌نوازند.

(~.) (اِ.) نان کوچک قندی.

توتک . [ تو ت َ ] (اِخ ) دهی از دهستان دلکا است که در بخش بزمان شهرستان ایرانشهر واقع است و ١٥٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).

توتک . [ تو ت َ ] (اِخ ) محله ایست از محلات شیراز. (فرهنگ رشیدی ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء).

توتک . [ ت َ / تُو ت َ / تو ت َ ] (اِ) گنجینه و مخزن . (برهان ) (آنندراج ). انبارخانه و گنجینه و مخزن و صندوق پول و تپنگو. (ناظم الاطباء).

نی‌لبک طوطی نان‌قندی گنجینه