توتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توتو. (ص مرکب، ق مرکب ) چیزهائی که بر روی یکدیگر واقع شده و همدیگررا احاطه نماید، مانند پرده های پیاز. (ناظم الاطباء). پرده پرده . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : لختی گهر سرخ در آن حقه نهاده توتو سلب زرد بر آن روی فتاده . منوچهری (از یادداشت ایضاً).
توتو. (اِ) مرغ . مرغ خانگی و خروس در زبان اطفال . ◄ کلمه ایست که مرغان را بدان خوانند برای دانه خوردن و جز آن . تی تی . آوازی که بدان مرغ رابه دانه چیدن خوانند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).