تواریخیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تواریخیان . [ ت َ ] (اِ مرکب ) ترکیب شاذ و برخلاف قاعده از «تواریخ » ج ِ تاریخ + «َی » علامت نسبت + «َان » علامت جمع فارسی . تاریخ نویسان و تاریخ دانان : و از علماء و تواریخیان فرس و عرب که محل اعتماد بوده اند. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ٨). در نام وعدد ایشان [اشکانیان ]، میان تواریخیان و نسابت خلاف بسیار است . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٦). ... به قول تواریخیان فرس و اما تواریخیان عرب گفته اند... (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ٤٢). رجوع به تاریخ و تواریخ شود.