تواره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تُ رِ) (اِ.)<BR>۱- اتاقی که در آن سرگین چارپایان و کاه و غیره ریزند.<BR>۲- بتههای خار که بالای دیوار و گرد باغ و پالیز قرار میدهند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تُ رِ) (اِ.)<BR>۱- اتاقی که در آن سرگین چارپایان و کاه و غیره ریزند.<BR>۲- بتههای خار که بالای دیوار و گرد باغ و پالیز قرار میدهند.<br>