توادی

توادی . [ ت َ ] (ع اِ) ج ِ تودیة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). چوبی که بر پستان ناقه بندند چون کم شیر گردد تا شیر جمع شود. (آنندراج ). رجوع به تودیة شود.