تهی پای

تهی پای . [ ت َ / ت ِ / ت ُ ] (ص مرکب ) برهنه پای و بی کفش . (ناظم الاطباء). پابرهنه . پاپتی . حافی . برهنه پای . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : وهم تهی پای بسی ره نبشت هم ز درش دست تهی بازگشت . نظامی . تهی پای رفتن به از کفش تنگ بلای سفر به که در خانه جنگ . سعدی . رجوع به تهی و دیگر ترکیبهای آن شود. ◄ جلد و شتابان . (ناظم الاطباء).