تهی و تهک

تهی وتهک . [ ت َ / ت ِ / ت ُ ی ُ ت َ هََ ] (ص مرکب، ازاتباع ) این لغت از اتباع است به معنی برهنه و عریان و تهی و خالی . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خالی و برهنه . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : ای ز همه (زهر؟) مردمی تهی و تهک مردم نزدیک تو چرا پاید . ابوشکور (از یادداشت ایضاً).