تهی مایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهی مایه . [ ت َ / ت ِ / ت ُ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) بی مایه . فقیر. بی چیز. محروم : ترنم سرای تهی مایگان پیام آور دیگ همسایگان . نظامی . رجوع به تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بیسواد، بیعلم بیسرمایه مالباخته بیپول، تنگدست
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی