تهویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ یِ) [ ع. تهویة ] (مص م.) هوا را عوض کردن، خنک کردن هوا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ یِ) [ ع. تهویه ] (مص م.) هوا را عوض کردن، خنک کردن هوا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهویه . [ ت َ ی َ / ی ِ ] (ع مص ) تهویة. هوا دادن .عوض کردن هوای اطاق و محوطه . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ دستگاه تهویه ؛ دستگاهی که برای ایجاد هوای مطبوع در سالنها و اماکن عمومی نصب کنند. (فرهنگ فارسی معین ).
واژگان فارسی سره واژهدان
هوایش، هوارسانی