فرهنگ لغت

تهطر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهطر. [ ت َ هََ طْ طُ ] (ع مص ) خراب و ویران شدن چاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

معنی تهطر | فرهنگ لغت