تهرع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهرع . [ ت َ هََ رْ رُ ] (ع مص ) راست شدن نیزه به سوی کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).