فرهنگ لغت

تهجع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهجع. [ ت َهََ ج ْ ج ُ ] (ع مص ) به خواب رفتن . (ناظم الاطباء).

تهجع. [ ت َ ج َ ] (ع ص ) طریق تهجع؛ راه گشاده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی تهجع | فرهنگ لغت