تهجج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهجج . [ ت َ هََج ْ ج ُ ] (ع مص ) بزه آوردن نزدیک گردیدن ناقه . (منتهی الارب ). نزدیک شدن نتاج ناقه . (از اقرب الموارد).