تهامة

تهامة. [ ت ِ م َ ] (اِخ ) زمینی است مشهور.(منتهی الارب ). زمینی است مشهور که مکه ٔ معظمه متصل به آن است . (از ناظم الاطباء). زمینی است در ملک عرب که مکه ٔ معظمه در آن واقع است . (آنندراج ). در سواحل بحر، میان یمن و حجاز است و آن را غَور نیز نامند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). سرزمینهای هموار ساحلی است که شمالاً از شبه جزیره ٔ سینا تا نواحی یمن (جنوبی )امتداد دارد. مکه . نجران . جده . صنعاء در این موضع واقع است . رجوع به مراصد الاطلاع و معجم البلدان شود.

تهامة. [ ت ِ م َ ] (اِخ ) مکه ٔ معظمه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به مکه شود.

تهامه: «تهامه» که به سرزمین هاى پست گفته مى شود; یا به تعبیر دیگر «بلند بوم» و «پست بوم» است، در اینجا کنایه از خیر و شرّ و مسیر سعادت و شقاوت است.(1)