ته چک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته چک . [ ت َه ْ چ ِ ] (اِ مرکب ) آن قسمت از دسته چک که پس از جدا کردن چک باقی ماند وشماره ٔ چک صادرشده و مبلغ و تاریخ صدور آن و جز اینها را مضبوط میدارد. بنجاق . بن چک . رجوع به چک شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی