ته نشست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ. نِ شَ)<BR>۱- (مص مر.) رسوب کردن مواد موجود در آبها.<BR>۲- (اِمر.) مادهای که در آب رودها و مردابها و دریاها رسوب میشود.<BR>۳- طبقهای از زمین که نتیجة رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست.<BR>۴- آن چه ته نشین میشود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ. نِ شَ) ۱- (مص مر.) رسوب کردن مواد موجود در آبها. ۲- (اِمر.) مادهای که در آب رودها و مردابها و دریاها رسوب میشود. ۳- طبقهای از زمین که نتیجه رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست. ۴- آن چه ته نشین میشود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته نشست . [ ت َه ْ ن ِ ش َ ] (مص مرخم مرکب ) فرهنگستان ایران این کلمه را معادل رسوب پذیرفته است . رجوع به واژه های نو فرهنگستان ایران شود. رسوب مواد موجود در آبها. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اِ مرکب ) ماده ای که در آب رودها و مردابها و دریاچه ها و دریاها راسب میشود. ◄ طبقه ای از زمین که نتیجه ٔ رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست . ◄ آنچه ته نشین شود. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به ماده ٔ بعد شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی