تنگ دهلیز کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنگ دهلیز کردن . [ ت َ دِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) راه ورود بجایی را دشوار کردن . و در بیت زیر کنایه از مانع خواب شدن است : سکندر ز چین رای خرخیز کرد در خواب را تنگ دهلیز کرد. نظامی . رجوع به تنگ دهلیز و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.