تنگ جای

تنگ جای . [ ت َ ] (اِ مرکب ) جایی بی وسعت . مکانی که کسی به دشواری در آن جای گیرد : همه نعل مرکب زنم باژگونه به وقتی کزین تنگ جا می گریزم . خاقانی . به عرض دو میدان در آن تنگ جای فشردند چون کوه پولاد و پای . نظامی . رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.