تنکب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنکب . [ ت َ ن َک ْ ک ُ ] (ع مص ) برگشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دور شدن و کناره گزیدن، یقال : تنکب فلان عنا؛ ای مال َ. (از اقرب الموارد). ◄ برگشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ تیر دادن یا کمان بر دوش افکندن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).