تنکابنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنکابنی . [ ت َ ب ُ / ت ُ ب ُ ] (اِخ ) میرزا محمد طاهر. رجوع به طاهر تنکابنی شود.
تنکابنی . [ ت َ ب ُ / ت ُ ب ُ ] (اِخ ) محمد مؤمن بن محمد زمان الحسینی التنکابنی الدیلمی . طبیب شیعه، متوفی در حدود سال ١١١٠ هَ . ق . او راست : تحفةالمؤلفین، به فارسی در طب، مجلد بزرگی است که برای شاه سلیمان صفوی تألیف کرده است . (از اسماء المؤلفین ج ٢ ص ٣٠٨). کتاب تحفةالمؤمنین که در لغتنامه «تحفه ٔ حکیم مؤمن » ضبط می شود، متضمن گیاهان داروئی و فوائد آن و همچنین ادویه ٔ مفرده و مرکبه است .
تنکابنی . [ ت َ ب ُ / ت ُ ب ُ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن میرزا سلیمان بن محمد رفیعبن عبدالمطلب تنکابنی العجمی الشیعی . او راست : اسرارالمصائب . اکلیل المصائب . انیس الذاکرین . بحرالبکا. بدیعالاحکام . شرح شرائعالاسلام فی فقه الشیعه . تذکرةالعلماء. توشیح التفسیر. حدیقةالجعفریة. زادالمسافرین . سلالیم اللغة. الصراطالمستقیم . قصص العلماء. کنزالالغاز. لسان الصدق فی الاصول . مجمعالمصائب . مذکرالاخوان . مشکلات العلوم . معین البکاء. مواردالاصول . مواعظالمتقین . (از اسماء المؤلفین ج ٢ ص ٣٩٢). کتاب معروف وی قصص العلماء، کتابی است در شرح حال علماء شیعه ٔ امامیه و کراراً به چاپ رسیده است .