تنک روزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنک روزی . [ ت َ ن ُ / ت ُ ن ُ ] (ص مرکب ) کسی که معاش و وجه گذران وی اندک باشد. (ناظم الاطباء) : من آن حریف تنک روزیم که چون مه عید تمام دور نشاطم به یک پیاله گذشت . ؟
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی