تنک اندام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنک اندام . [ ت َ ن ُ / ت ُ ن ُ اَ ] (ص مرکب ) کنایه از نازک اندام . (آنندراج ) : در گلستان لطافت چو گل نوخیزش تنک اندام و تنک پوش و تنک لب نگزید. امیرخسرو (از آنندراج ). رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.