تنه توشه

تنه توشه . [ت َ ن َ / ن ِ ش َ / ش ِ ] (اِ مرکب، از اتباع ) بالا و پهنا و فربهی یا لاغری . اندازه : به تنه توشه ٔ من است ؛ یعنی در بالا و پهنا و فربهی و لاغری مانند من است . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به «تنه و توشه » شود.