تنسیق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تنسیق . [ت َ ] (ع مص ) آراستن و ترتیب دادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). انتظام و ترتیب دادن .(غیاث اللغات ) (آنندراج ). پیوستن سخن و جز آن . (تاج المصادر بیهقی ). بنظم کردن سخن و جز آن . (زوزنی ). ♦ تنسیق الصفات (اصطلاح بدیع) . رجوع به تنسیق صفات شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آراستگی، تنظیم، رتق‌وفتق، سامان‌دهی، نسق، نسق‌دهی، نظم آراستن، ترتیب دادن، نظم دادن، نسق بخشیدن، به‌هم پیوستن