تناکر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(تَ کُ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- خود را به نادانی زدن.<BR>۲- دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر.<br>واژه قبلی: تناکحواژه بعدی: تنبان