تن شناس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تن شناس . [ ت َ ش ِ ] (نف مرکب ) بمعنی طبیب عموماً و نام یکی از طبیبان که در خدمت جمشید جم تقرب و ملازمت داشته . (انجمن آرا) (آنندراج ). تن شناسنده . کسی که معرفت احوال تن را حاصل کرده . طبیب . ◄ ظاهری . قشری . (فرهنگ فارسی معین ).