تمیم

(تَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- تمام و کامل.<BR>۲- استوار، سخت.<br>

(تَ) [ ع. ] (ص.) ۱- تمام و کامل. ۲- استوار، سخت.

تمیم . [ ت َ ] (اِخ ) ابن الحمام الانصاری، در غزوه ٔ بدر شهید گردید. و درباره ٔ وی و دیگر شهیدان بدر آیه ٔ شریفه ٔ: «ولاتقولوا لمن یقتل فی سبیل اﷲ اموات » نازل گردید. رجوع به الاصابه ج ١ ص ١٩٧ و قاموس الاعلام ترکی شود.

تمیم . [ ت َ ] (اِخ ) ابن اسد الخزاعی، صحابی است که در فتح مکه از طرف حضرت رسول اکرم (ص ) مأمور تجدید انصاب حرم گردید. رجوع به امتاع و قاموس الاعلام ترکی و الاصابه ج ١ ص ١٩١ شود.

تمیم . [ ت َ ] (اِخ ) ابن عمرالتمیمی . در دوران خلافت مهدی و بسال ١٥٣ هَ . ق . حکومت سیستان یافت . رجوع به تاریخ سیستان صص ١٤٧-١٢٨ شود.

نام مردانه