تمی

تمی . [ ت ُم ْ می ] (ع اِ) پاره ای از موی و مانند آن که به کسی دهند تا بدان گلیم خود را درست و تمام سازد. ج، تُمَم و تِمَم (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تمم شود.

تمی . [ ت ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان بم است که ١٢٣ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).