تمنیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمنیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) منی انداختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). ◄ بر آرزو آوردن . یقال : منا ایاه و به . ◄ آرزو در دل افکندن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ کسی را بر آرزوی چیزی داشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (از زوزنی ). برآرزو واداشتن . قوله تعالی : لاَ ُٔمَنِّیَنَّهُم و لاَ ٔ̍مُرَنَّهُم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پاداش دادن . یقال : لامنیک مناوتک ؛ ای لاجزینک جزائک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).