تمنده/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(تَ مَ دِ) (ص فا.) کسی که زبانش در سخن گفتن میگیرد.<br>واژه قبلی: تمناواژه بعدی: تمنع