تمغی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمغی . [ ت َم َغ ْ غی ] (ع مص ) فروهشته و نرم شدن انبان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).