تمشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ مَ شّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) راه رفتن، گام زدن.<BR>۲- (اِمص.) پیاده روی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ مَ شّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) راه رفتن، گام زدن. ۲- (اِمص.) پیاده روی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمشی . [ ت َ م َش ْ شی ] (ع مص ) رفتن توش (تبش ) شراب و آنچه بدان ماند در اندامها. (تاج المصادر بیهقی ). برفتن تپش شراب و مانند آن در اندامها، یقال : تمشت فیه حمیاالکأس ؛ ای ذهبت و جرت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).