تمسلم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمسلم . [ ت َ م َ ل ُ ] (ع مص ) مسلمان گویانیدن . یقال : کان یسمی محمداً ثم تمسلم ای یسمی بمسلم . نخست نامش محمد بوده و سپس به مسلم موسوم گردید.(از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و این مأخوذ از مسلم است چنانکه تمسکن از مسکین . (از اقرب الموارد). مسلم شدن و دین اسلام قبول کردن . (ناظم الاطباء).