فرهنگ لغت

تمسار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمسار. [ ] (اِ) آنکه ادویه ٔ مفرده فروشد و در عرف هندی پساری گویند. (بهار عجم ) (آنندراج ) : تمسار کلک او را شیر اجل مجاهز عطار خلق او را باد صبامقابل . اسماعیل (بهار عجم ) (آنندراج ).

معنی تمسار | فرهنگ لغت