تمرفق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تمرفق . [ ت َ م َف ُ ] (ع مص ) گرفتن آرنج کسی را: تمرفق ؛ ای اخذ مرفقه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).