تمده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمده . [ ت َ دِ ] (ص، اِ) کج زبان را گویند یعنی شخصی که در حرف زدن زبانش خوب نگردد و او را به عربی فأفاء خوانند. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به تمنده شود.
تمده . [ ت َ م َدْ دُ ه ْ ] (ع مص ) ستودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تمدح . (اقرب الموارد). ◄ تکلف کردن در ستایش خود. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). رجوع به تمدح شود.